نیستی در هست آیینِ منست...

گُم شدن در گُم شدن دینِ منستنیستی در هست آیینِ منستمن چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوستدَر میانِ جانِ شیرینِ منستمولوی

تو هستی من شدی از آنی همه من ...

ای زندگی تن و توانم همه توجانی و دلی ای دل و جانم همه توتو هستی من شدی از آنی همه منمن نیست شدم در تو از آنم همه تومولانا،دیوان شمس

که هستی ده هست و هستی تویی

الهی کمال الهی توراستجمال جهان پادشاهی توراستجمال تو از وسع بینش برونکمال از حد آفرینش فزونبلندی و پستی نخوانم تو رامقید به اینها ندانم تو رانه تنها بلندی و پستی توی...

این هستیِ تو ، هستی هستِ دِگر است

هستیاین هستیِ تو ، هستی هستِ دِگر است وین مستیِ تو ، مستیِ مستِ دگر استرو ، سَر به گَریبانِ تفَکر دَرکَش کاین دستِ تو ، آستینِ دستِ دگر است