وبلاگ وبلاگ شخصی فاطمه قناعتیان

» مطلبی زیبا از کتاب کیمیای سعادت

مطلبی زیبا از کتاب کیمیای سعادت

بدان که سحر دنیا آن است که خویشتن را به تو نماید چنان که تو پنداری که وی خود ساکن است و با تو قرار گرفته در حالی که وی از تو بردوام گریزان است ولیکن به تدریج و ذره ذره حرکت می کند.و مثل وی چون سایه ای است که در وی نگری:ساکن نماید٬و وی بر دوام همی رود.و معلوم است که عمر تو چنین است:بر دوام می رود٬ و به تدریج هر لحظه کمتر می شود . و آن دنیاست که از تو می گریزد و ترا وداع می کند٬ و تو از آن بی خبر!

و در جای دیگر می نویسد:

و حضرت عیسی می گوید:مثل جوینده ی دنیا چون مثل خورنده ی دنیاست:هرچند بیش خورد تشنه تر می شود٬ و می خورد تا هلاک شود و هر گز تشنگی برطرف نشود.

و رسول اکرم می گوید:همچنان که روا مباشد کسی در آب رود و تر نگردد٬ روا مباشد که کسی در کار دنیا وارد شود و آلوده نگردد.

«کیمیای سعادت ، امام محمد غزالی»

۰ نظر / ۴۸۱ بازدید